• en
  • nl

Artists

Keng Timsuwan

Keng Timsuwan

Keng is een bamboe tattoo artiest uit Thailand. Hij heeft een aantal limited editon items gemaakt voor Paria, waarin hij zijn herkenbare, door Zuid-Oost Azie beïnvloedde werk met symbolen uit het Boeddhisme en de Aziatische filosofie heeft laten zien.

Zijn werk is allemaal handgetekend en eerlijk gezegd, heel tof! De schaduwen en het oog voor detail zijn subliem en we zijn trots dat we een deel van zijn artwork op Paria’s vooruitstrevende fietskleding kunnen laten zien.

Keng’s talent voor tekenen werd ontdekt toen hij begon met schetsen in een tempel in zijn thuisland Thailand. De monniken moedigden hem aan door een aantal teken- en schilderlessen te organiseren en toen hij tien was vroegen ze hem om de lokale tempels te beschilderen met Thaise ontwerpen.

Keng werd gevraagd om grootmeester monnik te worden, maar zijn ouders wilden dat hij zijn school zou afmaken. Desalniettemin bleef hij de tempel bezoeken en kwam daar uiteindelijk in aanraking met bamboe tatoeëren. Bij deze oude techniek wordt gebruik gemaakt van een naald die is vastgemaakt aan een lange bamboestok welke in en uit de huid wordt bewogen met de hand. Men zegt dat het een tragere techniek is, maar minder pijnlijk en minder bloederig dan de moderne methode waarbij een machine wordt gebruikt.

Keng leerde deze kunst toen hij 15 jaar oud was, waarbij hij oefende op varkenshuid en fruit. Later tatoeëerde hij soldaten, om hen kracht en bescherming te geven tijdens hun gevechten. Keng kwam in tweestrijd met zichzelf. Hij wilde een tatoeëerder worden, maar hij wist dat dit tegen de wensen van zijn familie zou zijn. Met de sterke familie traditie die Thailand kent, moest Keng wel zijn vader’s plan om dokter te worden volgen en hij ging geneeskunde studeren. Toen zijn vader overleed, is Keng zijn eigen droom gaan volgen om bamboe tatoeëerder te worden.

De “Bamboo Rooms” kon je tot 2013 vinden in Shipley, waar een trouwe schare fans loyaal waren aan het bamboe tatoeëren en Keng’s  onwerkelijke handgetekende artwork. Keng, zijn familie en de Bamboo Rooms zijn nu te vinden in een vissersdorpje in Bohput, Koh Samui. Zeker een trip waard!

Jef Bucknall

Jef Bucknall

Als oneindige bloeier in de artistieke wereld van Para heeft Jef een aantal simpele grafische beelden gemaakt, welke zijn beïnvloed door logische en minder logische invloeden uit de fietswereld. Zijn simplistische doch indrukwekkende werk combineert goed met Paria’s filosofie rocking the fashion forward cycling apparel world.  

Jef’s corporate team building vragen:

Wat “rockt” jouw wereld vandaag?
Je moeder.

Welke eigenschappen waardeer je het meest bij je collega’s?
Grote borsten en bij de vrouwen sprankelende persoonlijkheden.

Wat is de meest belangrijke persoonlijke eigenschap die jij meebrengt in deze baan?
Grote handen.

Wat is een werkgerelateerde skill die je zou willen ontwikkelen, zeker als je dit gemakkelijk zou kunnen doen?
Silent Bullshit filter.

Wat is de meest irritante eigenschap van een collega?
Je moeder.

Alex Dyson

Alex is een bekend gezicht in de Leeds Fixed Gear scene, maar zeker ook binnen de grotere fietscommunity. Aangezien hij een belangrijke rol speelde in het ontwikkelen en verbeteren van het Restrap merk (samen met een aantal meer gangbare merken), was Alex een logische keuze voor ons om mee te werken voor onze Outside Convention capsule collectie. Zijn meer recente werk voor de kit van Tokyo Fixed benadrukt nog eens waarom we gelijk hadden.

Ik ben een grafisch designer met een sterke passie voor de concepten en constructie van merken, gecombineerd met een interesse voor de impact die kan worden bereikt door het type en beeld van zowel fysieke producten als media op het scherm.

Ik ben afgestudeerd aan het “Leeds College of Art”  in 2015 met een eredoctoraal in grafisch ontwerp. Ik ben nu onderdeel van het creatieve team van The Lift Agency en ontwerp voor klanten als Mark Cavendish, Daniel Ricciardo, John Smedlet, Arsenal FC, European Tour en nog veel meer (http:/www.theliftagency.com).  

Daarnaast werk ik parttime voor Restrap waar ik verpakkingen, illustraties, web assets, geprinte media, fotografie en film conceptualiseer en uitvoer. Verder werk ik ook als grafisch ontwerper voor het evenementenbureau Bassment waar ik flyers, merchandise en ander artwork ontwerp.

Amanda Brencys - Self Portrait

Amanda Brencys

Zoals veel van de artwork samenwerkingen die Paria heeft gehad, was die met Mandy Brencys er een met schuifdeur momenten en synchroniciteit.  We vonden haar via ons eigen netwerk en toen we haar hoge kwaliteit en haar concepten zagen, wisten we dat alles perfect paste bij onze look&feel. We zijn trots dat het ons gelukt is om haar werk te kunnen laten zien.  

Amanda (a.k.a. Mandy Brencys) begon al vroeg met haar carrière. Toen zij drie jaar was, was haar werk al te zien op de muren van het huis van haar ouders, toen al hintend naar haar vreemde, kinderlijke stijl.

Toen zij 17 jaar was, en ze haar tienerjaren had gebruikt om inspiratie op te doen bij ’s werelds grootste graffiti artiesten, begon ze met het schilderen van de oostelijke zijde van de muren van Sao Paulo, eigenlijk haar eerste poging om haar eigen graffiti werk te creëren.

Ook al gebruikt ze tegenwoordig met name digitale tools om haar artwork te ontwerpen, ze houdt er ook nog steeds van om nostalgisch met kleurpotloden en pennen op papier te werken. Zelfs als ze simplistisch te werk gaat, voegt Mandy altijd iets ironisch, grappigs of iets versterkends toe, met vrouwelijke thema’s en borsten (ja, borsten!) als belangrijkste onderwerpen.

Als een groentje in de fietsdesignwereld, voelt Mandy zich vereerd om deel te zijn van het team dat fietsen serieus neemt in een openhartige en verwelkomende sfeer (zie foto hierboven hoe ontzettend blij ze is om haar eigen #deadmermaid kit te dragen).

Mandy heeft in vijf landen gewoond en woont nu in Brooklyn, NY, waar zij advertenties maakt om haar geld te verdienen. Ze probeert een actief Instagram-account (@BRNCYS) te onderhouden waarop zij haar illustraties laat zien en probeert weer dat 3-jarige kind te zijn dat 0 respect had voor de witte muren van haar ouders, het kind dat nog steeds in haar wilde hart leeft.

Back to top